دلش می گیرد

برای قطره ای زمستانی

در بی امان طوفان ها.

دلش را

مزمزه می کند

در جهنم ساعت ها.

می فشارد در آغوش

قطره واپسین را

روی قاب عینک ها.

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٢ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ توسط حسین ولی زاده نظرات () |